ရွင္ဘုရင္ကို ႀကိဳးကိုင္တဲ့ အေစခံ

ရွင္ဘုရင္ကို ႀကိဳးကိုင္တဲ့ အေစခံ ဒါမွမဟုတ္ အေစအပါးဆိုတာ ဘယ္လို ႀကီးလဲ၊ ရွိေရာရွိရဲ႕လားလို႔ ေမးေကာင္း ေမးၾကမွာ ေသခ်ာပါတယ္။ ေျပာခ်င္က ရွိပါတယ္။ ခင္ဗ်ားလည္း ႀကိဳးစားရင္ ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ ဟုတ္တယ္ေလ လူတိုင္း မွာ အားနည္းခ်က္ဆိုတာ ရွိတတ္တယ္။ အဲဒီအားနည္းခ်က္ကို ကိုယ္ကသိေနရင္ ဘုရင္ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ သူေဌးပဲျဖစ္ျဖစ္ ဘယ္သူ႔ ကိုမဆို ကိုယ္မရွိရင္မျဖစ္တဲ့ ဘ၀ကို ေရာက္သြားေစၿပီး ေနာက္ဆံုးမွာ သူတို႔ကို ႀကိဳးကိုင္ျခယ္လွယ္သြားႏုိင္ပါလိမ့္မယ္။

တကယ့္တကယ္က လူေတြမွာ ကိုယ္ပိုင္အရည္အခ်င္းေတြရွိပါတယ္။ တခ်ဳိ႕က မေဖာ္ထုတ္တဲ့၊ မေဖာ္ထုတ္ႏိုင္ တဲ့အတြက္ ငုပ္ေနတာ၊ ငံုေနတာပါ။ အဲဒါ ေတြကို ေျပာင္ေျမာက္ထြန္းကားေအာင္ လုပ္ယူရင္ျဖစ္ပါတယ္။ မိမိရဲ႕ ႀကိဳးပမ္း အားထုတ္မႈအရ ထြန္းကားေအာင္ျမင္လာ ရင္ ကိုယ့္လုပ္ငန္းခြင္၊ ကိုယ့္ပတ္၀န္းက်င္၊ ကိုယ့္အထက္လူႀကီးေရွ႕မွာ ကိုယ္ဟာ ထင္ေပၚလာပါလိမ့္မယ္။
ကိုယ္က ကိုယ့္ပတ္၀န္းက်င္က လူေတြနဲ႔ အလုပ္တြဲလုပ္ေနတဲ့အခါ စြမ္းအားရွိသေလာက္ ကိုယ္ေရာ၊ စိတ္ပါ ႏွစ္ၿပီး လုပ္ဖုိ႔ေတာ့လိုပါလိမ့္မယ္။ ဒီအခါ ကိုယ့္ရဲ႕ အရည္အခ်င္းဟာ တျခားသူမ်ား ထက္ ေပၚေပၚလြင္လြင္ျဖစ္လာမွာ အမွန္ ပါပဲ။ ဒီအခ်ိန္မွာ ကိုယ့္ရဲ႕ ႀကိဳးစားအား ထုတ္မႈကို ေလွ်ာ့ခ်မပစ္ဘဲ ျဖစ္ႏိုင္ရင္ ျမႇင့္တင္ရင္းက ကိုယ့္အရည္အခ်င္းကို ထြန္းကားလာေစသင့္ပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ကုိယ္ဟာ လုပ္ငန္းခြင္မွာ ထူးခၽြန္တဲ့သူ တစ္ဦးအျဖစ္ အမ်ားက အသိအမွတ္ျပဳ လာပါလိမ့္မယ္။
အဲဒီအေျခအေနကိုလည္း မေရာက္၊ ထင္သေလာက္လည္း ျဖစ္မလာရင္ ကိုယ့္ရဲ႕ ႀကိဳးပမ္းအားထုတ္မႈဟာ သာမန္ အဆင့္ပဲ ရွိေနေသးလို႔ဆိုတာ နားလည္ ေစခ်င္တယ္။ ကိုယ္ဟာ ထူးခၽြန္ထက္ျမက္ တဲ့သူ တစ္ဦးျဖစ္ဖုိ႔ဆိုတာ သူမ်ားထက္ ႏွာတစ္ဖ်ားပိုမွ၊ ေခါင္းတစ္လံုးပိုျမင့္မွ ျဖစ္တယ္ဆိုတာ နားလည္ထားသင့္ ပါတယ္။
အမ်ားေရွ႕မွာ၊ ကိုယ္နဲ႔လုပ္ငန္းတြဲ လုပ္ၾကတဲ့ သူေတြေရွ႕မွာ ကိုယ္ဟာ ထင္ေပၚသူတစ္ဦးျဖစ္လာၿပီဆိုရင္ေတာ့ ခင္ဗ်ားဟာ ပထမအစမ္းကို ေအာင္ျမင္ၿပီ လို႔ ေကာက္ခ်က္ခ်ရင္ ရပါတယ္။ ဒီေတာ့ စာေမးပြဲေအာင္ၿပီပဲဆိုၿပီး ႀကိဳးစားမႈကို ရပ္လိုက္ေတာ့မယ္ဆိုၿပီး ေလွ်ာ့ခ်လိုက္လို႔ ေတာ့ မရပါဘူး။ ပံုမွန္ပဲ ရွိပါေစ။
လုပ္ရမွာက မိမိအလုပ္ထဲမွာ၊ မိမိ ပတ္၀န္းက်င္မွာ မိမိမရွိရင္ မျဖစ္ဘူးဆိုတဲ့ အေနအထားကို စမ္းသပ္ၾကည့္ဖုိ႔ပါပဲ။ အလုပ္ေတြမွာ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ေတြဟာ ကိုယ္က အႀကိဳးစားဆံုးမို႔ ကိုယ့္ကို မွီခိုၾက မွာ ဓမ္ၼတာပဲ။ ဒါကို ရွင္သန္ေနပါေစ။ ဒါေပမဲ့ ကိုယ္က ကာလတစ္ခုမွာေတာ့ အေၾကာင္းျပခ်က္တစ္ခုခုနဲ႔ သူတို႔ရဲ႕ မွီခိုမႈ ကို ျဖတ္ေတာက္ပစ္လုိက္ပါ။ ဒီအခ်ိန္မ်ဳိး မွာ အားလံုးက ““သူမရွိရင္ မျဖစ္ဘူး””ဆိုတဲ့ အေတြးနဲ႔ အယူအဆေတြေပၚလာတာကို ေတြ႕ရပါလိမ့္မယ္။
အရင့္အရင္ကတည္းက ခင္ဗ်ားဟာ အႀကိဳးစားဆံုး၊ အထူးခၽြန္ဆံုး လုပ္ေဖာ္ ကိုင္ဖက္ေတြကို ကူညီစာနာမႈအရွိဆံုး ဆိုတာ သူတုိ႔သိထားေလေတာ့ သူတို႔ဟာ ခင္ဗ်ားကိုပဲ တစ္ေလွ်ာက္လံုးမွီခိုလာတဲ့ သေဘာမ်ဳိးျဖစ္ေနတတ္ပါတယ္။ ဒီအခ်ိန္ မွာ ခင္ဗ်ားက ႐ုတ္တရက္ အမီွမခံခဲ့ရင္ အာလံုးဟာ ဘံုးဘံုးလဲၿပိဳက်လုမတက္ ျဖစ္သြားမယ္။ ၿပိဳက်သြားခ်င္လည္း ၿပိဳက် သြားမယ္ေလ။ ဒီအခ်ိန္မွာ သူတို႔ဟာ ခင္ဗ်ားမရွိရင္မျဖစ္ဘူးဆိုတဲ့ အသိ၀င္သြား ပါတယ္။
ဒါဆိုရင္ ခင္ဗ်ားဟာ ဒုတိယအစမ္း စာေမးပြဲကို ေအာင္သြားပါၿပီ။ ““သူရွိမွ ျဖစ္မယ္””ဆိုတဲ့အေတြးကို ခင္ဗ်ားလုပ္ငန္း ခြင္မွာ သို႔မဟုတ္ ခင္ဗ်ားပတ္၀န္းက်င္မွာ သို႔မဟုတ္ ခင္ဗ်ားရဲ႕လူႀကီးကိုယ္တိုင္က ေကာက္ခ်က္ခ်ေနၿပီဆိုရင္ျဖင့္ ခင္ဗ်ား စာေမးပြဲေအာင္ၿပီေပါ႔။ အားလံုးက ခင္ဗ်ား ကိုပဲ မွီခိုခ်င္တဲ့၊ မွီခိုေနတဲ့ သ႐ုပ္ေပၚေန ၿပီေလ။
ဒီကတစ္ဆင့္ အားလံုးဟာ ခင္ဗ်ား ကိုလည္း မွီခို၊ ခင္ဗ်ားအတြက္လည္း ေဆာင္ရြက္ေပးတဲ့အဆင့္ကို ေရာက္လာ ႏုိင္တယ္။ အမိန္႔နဲ႔ေစခိုင္းစရာမလိုဘဲ သူတို႔ကိုယ္တိုင္က လိုလိုလားလားခင္ဗ်ားနဲ႔ ပက္သက္ရာ ပတ္သက္ေၾကာင္း အလုပ္ မွန္သမွ်ကို လုပ္ကိုင္ေပးတဲ့အဆင့္ကို ေရာက္လာလိမ့္မယ္။ ခင္ဗ်ားရဲ႕ လူႀကီး ကလည္း ခင္ဗ်ားမွ ခင္ဗ်ား၊ ခင္ဗ်ားမရွိရင္ မျဖစ္ဘူးဆိုတဲ့အဆင့္ကို ေရာက္လာတတ္ ပါတယ္။ အဲဒါဆိုရင္ ခင္ဗ်ားစာေမးပြဲႀကီး ေအာင္ပါၿပီ။
ဒါေပမဲ့ စာေမးပြဲေအာင္သူတိုင္းဟာ ဂုဏ္ထူးမပါတတ္တာကိုလည္း သတိထား ဖို႔ လိုလိမ့္မယ္။ ခင္ဗ်ားဟာ ဂုဏ္ထူးနဲ႔ ေအာင္တဲ့သူလား၊ ႐ိုး႐ိုးေအာင္တာလား ဆိုတာကေတာ့ ခြဲျခားၾကည့္ဖုိ႔ လိုလိမ့္မယ္။ ဒီေနရာမွာ ဂုဏ္ထူးမွတ္ေတြနဲ႔ ေအာင္ျမင္ သူေတြဟာ ဘယ္သူေတြလဲဆိုတာသိရင္ ကိုယ့္ရဲ႕အရည္အခ်င္းကို အကဲခတ္ႏိုင္ ပါၿပီ။
““ရွင္ဘုရင္ကို ႀကိဳးကိုင္တဲ့အေစခံ”” ဆိုတဲ့ စကားတစ္ခုရွိတယ္။ တကယ္ေတာ့ သူက အခိုင္းအေစ၊ မင္းမႈထမ္းအဆင့္ပဲ ျဖစ္တာေတာ့ အမွန္ပါပဲ။ ဒါေပမဲ့ အေတြ႕ အႀကံဳ၊ အရည္အခ်င္းနဲ႔ စဥ္းစားေ၀ဖန္ ပိုင္းျဖတ္တတ္မႈေတြက ဘုရင္ကို ႀကိဳးကိုင္ ေနတဲ့အဆင့္ကို ေရာက္သြားတတ္တယ္။ ဘုရင္ရဲ႕ အနီးအပါးမွာေနၿပီး ဘုရင္ရဲ႕ဆႏ္ၵ ကို ေဆာင္ရြက္ေနရာက မထင္မွတ္ဘဲ အႀကံေပးသလို ျဖစ္သြားတတ္တာမ်ဳိးေတြ ရွိတတ္တယ္။ သူတင္ျပတာေတြကို ဘုရင္က လက္ခံေဆာင္ရြက္တာမ်ားလာ ေတာ့ အႀကံေပးမဟုတ္ဘဲ အႀကံေပး ျဖစ္သြားၿပီး ဒီကတစ္ဆင့္ ႀကိဳးကိုင္တဲ့ သူဘ၀ကို ေရာက္သြားတတ္တယ္။
ဘုရင္ကို ႀကိဳးကိုင္ေနတဲ့ အေစခံ ေတြ၊ အခိုင္းေစေတြဟာ တကယ္ပဲ ရွိတတ္ ပါတယ္။ ဒါကို ျငင္းပယ္လို႔ မရပါဘူး။ ဒီအတြက္ အဆိုးဆိုစရာလည္း မျမင္ဘူး။ သူတို႔က တကယ္ေတာ္ၿပီး ဘုရင္က တကယ္ညံ့ရင္ဒီလို ျဖစ္မွာေသခ်ာပါတယ္။ ဒီေတာ့ ဘယ္သူမဆို ရွင္ဘုရင္ကို ႀကိဳးကိုင္ တဲ့ အေစခံမ်ဳိးေတြျဖစ္လာၾကရင္ ေကာင္း တယ္လို႔ ျမင္ပါတယ္။
ကိုယ္တာ၀န္ယူထားတဲ့အလုပ္ကို တကယ္ပဲ ကၽြမ္းက်င္ပိုင္ႏိုင္စြာ လုပ္ကိုင္ ႏိုင္တာ၊ လုပ္ငန္းခြင္ထဲမွာ တျခားသူထက္ ေခါင္းတစ္လံုးပိုျမင့္ေနေအာင္ ႀကိဳးစားႏိုင္ တာ၊ တစ္ပါးသူေတြက ကိုယ့္ကို မွီခိုၿပီး ေနရတာ၊ ကိုယ္မရွိရင္ မျဖစ္ဘူးဆိုတဲ့ အေတြးမ်ဳိးသူတို႔ဆီမွာ ေပၚေပါက္ေနတာ၊  ဒီကတစ္ဆင့္ ကိုယ့္အေပၚေလးစား ယံုၾကည္မႈကတစ္ဆင့္ တခ်ဳိ႕ကိုယ့္ရဲ႕ အလုပ္ေတြကို မခိုင္းရဘဲ သူတုိ႔တစ္ေတြ လုပ္ေပးလာၾကတာေတြဟာ ““ရွင္ဘုရင္ကုိ ႀကိဳးကိုင္””တာပဲျဖစ္ပါတယ္။
စဥ္းစားၾကည့္တဲ့အခါ ရွင္ဘုရင္ကို ႀကိဳးကိုင္ႏိုင္တဲ့ အေနအထားမ်ဳိးကိုပါ လက္၀ယ္ပိုင္ပိုင္ ဆုပ္ကိုင္ထားႏုိင္ၿပီ ဆိုရင္ေတာ့ ကိုယ္ဟာတကယ့္ကို ေအာင္ ႏိုင္သူတစ္ေယာက္အျဖစ္ သတ္မွတ္လို႔ ရပါၿပီ။ အလုပ္မွာသာမက ဘ၀မွာပါ ေအာင္ျမင္ႏိုင္ေရးအတြက္ အေျခခံရၿပီ ဆိုတာ ေသခ်ာပါတယ္။
တစ္ခါတေလ လူေတြဟာ ထိပ္ဆံုး ကို ေရာက္ၿပီဆိုရင္ ““ေအာင္ႏိုင္သူ””အျဖစ္ ထင္မွတ္တတ္ၾကတယ္။ တကယ္ေတာ့ ထိပ္ဆံုးကိုေရာက္တိုင္း ေအာင္ျမင္တာ မဟုတ္ပါဘူး။ ပါ၀ါရွိေနတာ မဟုတ္ ပါဘူး။ တစ္ခါတစ္ခါ ေနာက္ကြယ္က ႀကိဳးကိုင္ေနတဲ့သူေတြ ရွိေနတတ္တယ္။ သူတို႔ကို ““ရွင္ဘုရင္ကို ႀကိဳးကိုင္ေနေသာ အေစခံ””လို႔ ေျပာရင္ ရပါတယ္။

ထက္ေက်ာ္by; The Opportunity Journal